บันทึกอมยิ้ม บทที่ 2
posted on 03 Nov 2011 05:12 by smile-onlyบทที่ 2
วันนี้วันที่
2.11.11
วันนี้ตื่นเช้ามาก็แอบน้อยใจนิดๆ
ปกติน้องอายตื่นจะโทรหา แต่วันนี้ไม่โทร
พอโทรหาดันบอกว่าอยากคุยบีๆ
น้อยใจมาก !
แต่ก็ไม่อยากงอแง
วันนี้ตั้งใจว่าจะไม่งอแงให้น้องอายเห็น ไม่อยากให้น้องอายเบื่อ
ไม่อยากให้เซง อยากให้น้องอายกลับมาเป็นแบบเดิม
วันนี้ช่วงเย็น
เจอแอมน้อย ได้พูดกัน เม้ากัน สบายใจหายเหงาขึ้นมาบ้าง
น้องอายหายตัวไปบ่อยๆทั้งวัน คุยบีๆกันไม่กี่ประโยคก็หายไป
มันคิดถึงนะ แต่พูดไม่ได้ พูดไปก็เหมือนทำให้รำคาญ
ยอมรับว่าเหนื่อย แต่ไม่เบื่อเลย
ทุ่มเทเพื่อนคนรัก ยังไงอะไรก็ไม่ท้อ
วันนี้ตอนกลางคืนคิดว่าคืนนี้ไม่มีอะไรแล้ว
สุดท้าย
ทะเลาะกัน เพราะเรื่องเกาหลี ฮาๆๆ ๆ
เรื่องจากอะไรไม่สำคัญ
สุดท้ายสิ่งที่ผมคิด มันผิดหมด
น้องอายรักผมเหมือนที่ผมรัก
ผมยังสำคัญต่อน้องอาย
ทำให้ผมเชื่อมั่นที่ จะพร้อมทุมเทให้จริงๆ คนนี้ๆ
มีค่ามากกว่าคนไหนๆ ไม่สำคัญเลย ที่แม้จะยอมเหนื่อย มันคุณค่ากับสิ่งที่ได้มากจริงๆ
การที่คิดมากๆ มันไม่ดีเลย ตีโผยตีพายไปเอง
สุดท้ายผมที่โตกว่า กลับต้องกลายเป็นคนที่มีความคิดเด็กกว่า
ยอมรับเลย น้องอายมีความคิดที่ดีมาก
เป็นแบนี้ไม่ให้ผมรักก็คงจะไม่ไหวแล้ว :)
)